22 juli
Bergen slaapt; de schaakclub bedoelen we. Om half negen vraagt Albert Knop zich radeloos af, waarom hij uit Schoorl helemaal naar De Nap is gekomen, maar even later wordt zijn inspanning beloond: Sjaak komt even kijken en gelijkertijd stapt Cor Groentjes van zijn motor. Volkomen uitgerust vanwege vakantie en met veel energie mept Albert in de eerste vier partijtjes de andere bezoekers van het bord. Daarna worden de punten eerlijker verdeeld, met mooier schaak naarmate de avond vordert. De meest opmerkelijke gebeurtenis speelt zich af op de drempel van het café. Daar komt onze penningmeester even een blik werpen op het enige bord waarop gespeeld wordt. Even maar, want aan zijn arm bungelt een ons onbekende dame, die overduidelijk vriendschappelijke banden heeft aangeknoopt met Piet. De maaltijd die ze samen genoten hebben heeft beiden goed gedaan. Ze blijkt desgevraagd ook te kunnen schaken, dus de vooruitzichten zijn gunstig. Helaas moet het stel snel weer weg, want ze geven aan dat ze nog veel leukere dingen te doen hebben. Wordt waarschijnlijk vervolgd.
29 juli
Wie zich vanavond strategisch opstelt kan multifunctioneel bezig zijn. Het is vanuit de ideale positie mogelijk tijdens de schaakpartij naar buiten te kijken en daarnaast de wedstrijd AZ – IFK Göteborg en het EK atletiek te volgen op de grote schermen in De Nap. Met de Alkmaarders loopt het goed af (2-0) en in Spanje doet Eelco Sintnicolaas verbazingwekkende dingen. Hij loopt op de 1500 meter naar het zilver op de tienkamp. Het moet wel even wennen dat je tijdens het berekenen van een paardoffer de commentator hoort zeggen: “Sintnicolaas deelt hier een behoorlijke tik uit.” Ook onze voorzitter moet nog even wennen, want hij is koud uit het vliegtuig uit Tanzania gestapt en hoort tijdens de voetbalwedstrijd steeds de naam Marcellis. Tot drie keer toe wordt hem uitgelegd dat dit een nieuwe aankoop is van AZ, maar het dringt nooit helemaal tot hem door. Naarmate de avond vordert dringt niets meer tot hem door en even dreigt hij achter het bord in slaap te vallen. Als ook bier niet meer helpt is zijn grootste opgave het veilig thuis komen per rijwiel. Naast Jan is ook Rudolf weer terug, volop in de voorbereiding op zijn taak als teamleider van het tweede achttal. Hij weet samen met de secretaris onze veteraan Jacob de Boer al bijna zo ver te krijgen dat deze definitief voor ons eerste blijft spelen, zodat het tweede niet uitgehold hoeft te worden. In plaats van met een vriendin, vermaakt onze penningmeester zich vanavond met Ruben, die ook zonder Frank de weg naar Bergen weet te vinden. Samen met de vaste bezoeker Albert Knop komt het aantal schakers daarmee vanavond op zeven.
De avond krijgt nog een vervelend staartje voor Jacob de Boer. Hij besluit lopend naar zijn huis in Schoorl te gaan en wordt op de Landweg aangereden door een automobilist die hem niet opmerkt in het donker. Even later ligt hij naast de auto (dus niet er onder) op de grond. De automobilist heeft hem overeind geholpen en na een korte inspectie leek Jacob zijn rechter enkel te hebben bezeerd. Na een kort gesprek zijn zij uit elkaar gegaan in de veronderstelling dat het met een sisser afliep. Jacob is doorgelopen, maar na 200 meter deed zijn rechtervoet zo zeer dat hij niet verder kon lopen en heb ik hulp van het thuisfront gevraagd. Na een slechte nacht werd de volgende dag in het ziekenhuis vastgesteld, dat hij drie middenvoetbeentjes heeft gebroken en een scheur in het spaakbeen van zijn rechterarm. Zelf verklaart hij: “Mijn positie is daarmee nogal betreurenswaardig geworden; niet alleen is mijn rechterbeen in het gips, maar ook mijn rechterarm in een mitella. Het probleem is nu hoe ik mij voortbeweeg als ik niet mag steunen op het rechterbeen, maar de rechterarm niet kan gebruiken om een kruk vast te houden. Ik ga dus maar bij mijn kleinkinderen in de leer over hoe mij te verplaatsen schuivende op mijn achterste en kruipende op hand en knieën. Ik had mij voorgenomen nog wat schaakstudie te verrichten voor de aanvang van het nieuwe schaakjaar. Of dit echt in gevaar komt is nog maar de vraag omdat ik zo ongeveer ben vast gekluisterd aan de stoel achter mijn bureau en enkele meters verder een geïmproviseerde slaapvoorziening. De thuiszorg ontbreekt er nog maar aan, maar ik vrees enige tijd te zijn gedemobiliseerd. In ieder geval moet mijn been zes weken in het gips.”
| Volgende > |
|---|
