Schaakclub Bergen

    Ze hebben er weer zin in, de dertig schakende personen die zich vanavond achter de borden zetten. Of dat aan het eind van de avond nog zo is, laat zich raden. Door de traditioneel wat aparte indeling voor de eerste ronde zijn veel partijen al voor tien uur  beslist in het voordeel van de veel sterkeren. Toch gaat het niet bij alle favorieten van een leien dakje, zoals uit onderstaande observaties blijkt.

L. Obdam – A. Dekker 0-1

1. e4 c5 2. Pf3 Pc6 3. Lb5 g6 4. Lxc6 bxc6 5. c4 Lg7 6. d4 cxd4 7. Pxd4 Da5+ 8. Pc3 La6 9. Ld2?? Lxd4 10. Pe2 Db6 11. Pxd4 Dxd4 12. Dc2 Dxc4

Na negen zetten kan Albert al een stuk oppakken en de rest van de partij moet dan een fluitje van een cent zijn. Dat valt nog aardig
tegen, want Leo verzet zich met alle legale middelen die toegestaan zijn. De partij eindigt met een zwarte randpion van de goede kleur, waardoor de gewonnen loper Albert alsnog aan het volle punt helpt.

H. Vlaming – B. van Burgel 1-0

Dat Halana met deze overwinning meteen de leiding neemt wekt misschien geen verbazing, maar de manier waarop dat gebeurt is onbevredigend. Toekomstige tegenstanders moeten zich er beter dan Bert van bewust zijn dat haar speeltempo van 36 (30) zetten in 50 minuten en daarna 10 minuten uitvluggeren verraderlijk is. Na de Scandinavische opening ontstaat er een interessante strijd, die eigenlijk na de 26^e zet tot ontwikkeling zou moeten komen. Zover komt het echter niet, want terwijl Bert denkt nog alle tijd te hebben, blijkt op dat moment dat zijn 50 minuten om zijn. Jammer, maar helaas.

F. van Kreveld – A. Ballesteros 0-1

Frank is natuurlijk geen partij voor Antonio, maar kan wel aan iedereen vertellen dat hij tegen een echte Spanjaard heeft gespeeld. De Siciliaanse partij komt na de 15^e zet in een fase dat het prijsschieten wordt voor zwart. Die heeft inmiddels al een pionnetje gescoord en de witte rokadestelling opengescheurd. De meeste directe dreigingen kan Frank nog net pareren, maar met een paar krachtzetten wordt het witte verzet gebroken, zonder dat hij zich hoeft te schamen.

J. Bijlsma – S. Pielaet 0-1

Iedereen weet natuurlijk nog, dat Jaap vorig jaar in de eerste ronde een remise afsnoepte van Kees Kager. Vandaag probeert Jaap bij de eerste dreigingen van Sjaak zodanig de slachtofferrol te spelen, dat deze er bijna nog intrapt. Zwart heeft al zijn ervaring nodig om in het korte partijtje op de been te blijven.

Scandinavisch

C. Groentjes – J. Keijsper 0-1

Meteen een zware tegenstander voor Jan, maar hij laat zien dat hij niet geknakt is na de tegenvallende kampioenmatch.

Konings Indische Opening

H. Vonk – R. Frans 0-1

Dat Henk in deze partij niet voor verrassingen kan zorgen verbaast niemand. Richard speelt weer zijn vertrouwde spel, dus Frans, zonder meteen op initiatief te spelen. Hij pakt zijn kansen pas in het middenspel, nadat Henk de opening voorbeeldig gespeeld heeft. Vanaf de twintigste zet begint het witte bolwerk af te brokkelen. Eerst gaat al een stuk verloren en in een wanhoopspoging om nog te
redden wat er te redden valt, overziet Henk een familieschaakje dat aan alle illusies een eind maakt.

W. Greve – A. Knop ½ - ½

Wouter is door de competitieleider ingedeeld in de eerste groep, maar na tien zetten kun je je afvragen waarom. Het antwoord komt van hemzelf, want met bewonderenswaardige moed weet hij vanuit een zo goed als verloren positie terug te komen.

Twee paardenspel

D. Keijsper – K. Kager 0-1

Deze partij vertoont een opmerkelijk overeenkomst met de partij hierboven. Echter, waar Wouter alles in de strijd gooit om het verloren terrein te herwinnen, kan Dylan na het teleurstellende stukverlies niet meer de kracht opbrengen om het Kees echt moeilijk te maken. Kees weet dan ook wel raad met zijn verkregen voordeel en zorgt ervoor dat Dylan en hij al om negen uur naar huis kunnen.

C. Berkhout – S. Greve 0-1

Van de twee jeugdleiders toont Simon zich de sterkste, maar dat verbaast niemand Toch zet laatstgenoemde een uitroepteken achter 5. Lh6 van Carol, ten teken van respect. Het gaat goed mis met wit na 11. a3. Dan kan zwart zomaar Pf2 spelen met een dubbele aanval op dame en toren. Om het kostbaarste stuk te redden, moet het kasteel worden ingeleverd. Vanaf dat moment hoeft Simon zich niet meer echt in te spannen

P. Duivenvoorden – R. Boots 0-1

Op verzoek van Piet krijgt hij geen tegenstander van de eerste groep, maar ook Rob is een maatje te groot voor hem. 1. e4 c6  2. Lc4 d5 Het is geen openingsidee dat vaak gespeeld wordt, maar het is duidelijk dat zwart na twee zetten al beter staat. Hoezeer Piet ook verder probeert een muur op te bouwen, met speels gemak dartelt Rob door de witte stelling. Hij pikt na 18 zetten een pionnetje mee en negen zetten later heeft hij er nog één bij. Dan is het geloof – zo dat er al was – bij de penningmeester helemaal weg en kan Rob meteen de leiding nemen in zijn ratinggroep.

R. Lorsch – R. Rijnveld 0-1

In De Nap wist Ruben nog een keer van Rudolf te winnen, maar nu het er echt om gaat wordt het een ander verhaal. Op zich weet hij zich vrij lang staande te houden, ondanks de vreselijke druk die zwart uitoefent op de e-lijn. Het is echter een bekend gegeven bij Ruben, dat hij bezwijkt als de druk wordt opgevoerd en hij zich geen zwakke zet kan veroorloven. Zelfs nu hij voldoende lang nadenkt over zijn zetten, kan hij niet voorkomen dat een kleine combinatie hem de dame kost. Daarmee wordt zijn lot bezegeld.

A. Schipper – M. Duinmaijer 0-1

Adrie gaat er nooit van uit dat hij zijn partijen zal winnen, maar tegen Martin laat hij toch aardig schaak zien. Na een zet of 15 is er een interessante stelling ontstaan, die nog alle kanten op lijkt te kunnen gaan. Het verschil in speelsterkte zien we echter bij vrijwel alle partijen ontstaan omstreeks de twintigste zet. Dan blijkt de witte verdediging minder goed georganiseerd dan gedacht werd. Met een paar rake klappen slaat Martin zich door het zwarte bolwerk, om deze aanval te bekronen met Dh2 mat.

M. Greve – R. Morrema 0-1 

Onze jongste deelnemer is nog maar twaalf, dus we kunnen nog niet meteen wonderen van hem verwachten. Vooral zijn onstuimigheid zal hem af en toe parten spelen. Vandaag begint hij rustig en goed, zodat Rein zich niet laat verleiden tot avontuurlijk spel. In het verleden heeft hij al vaak problemen gehad in partijen met “kleine”” jongetjes. De afwachtende houding heeft succes, want ook hier zien we dat kort na de twintigste zet materiaal verloren gaat bij de lager ingeschatte speler. Rein laat zijn prooi niet meer los en heeft ook geen problemen met het versnelde speeltempo, zodat om even negen uur ook hier de stukken in de doos kunnen.

J. van Haasteren – J. de Boer 0-1

Het doet iedereen goed om Jan na een jaar weer in ons midden te hebben. Dat hij geen vliegende start zal maken is ook snel duidelijk, maar als troost moet hij maar denken dat er voor hem voorlopig geen tegenstanders van het kaliber Jacob zullen volgen. Jan speelt zijn eigen spelletje, waardoor het geen Frans wordt en de theoretische banen snel verlaten worden. Het witte spel wordt danig ontregeld als zwart Lxf2+ kan spelen. Dat kost niet alleen een pion, maar de koning komt meteen ook nooit meer in veiligheid. Hoewel Jan zelf geen cent meer geeft voor zijn stelling, is Jacob van mening dat zwart toch heel nauwkeurig moet spelen om zijn voordeel te gelde te maken. Dat gebeurt na 32 zetten, als wit inmiddels drie pionnen kwijt is.

R. Moeskops – K. Roobeek 1/2-1/2

Met Ronald erbij voelen we ons ook weer een stuk prettiger, hoewel hij tegen Kees niet aan zijn befaamde loeroffer op f7 toe komt. Opvallend is dat beide spelers tien jaar geleden met een bril op speelden, maar dat dat nu blijkbaar niet meer nodig is.

Siciliaans Alapinvariant



 

< Vorige		Volgende >